tanrım bana vermiş yorgun ayaklar...

bugün herzamanki andan daha fazla cebelleştik işle... yahu inanmazsınız belki ama genç ( yaş 22 ) ve faal bir vatandaşın olabildiğinin %3 'ü kadar faal olsam yani hayatta sahip olduğun onlarca dolarımı ve fazlasını tel celsede vermeye hazırım.. yani iş - ev - bilgisayarımdan oluşan bermuda üçgenimden başka bişeylerden bahsedemez oldum şu son yazılarımda.. nedendir ? muhtemelen bu aralar aşırı yoğunluk var ondan olsa gerek.. günün / yazının temelini oluşturacak konuları kafamda bir bir sıralamaktan son 2 saatimi arazi olarak geçirdim iş yerinde , bilmem sanırım yeni blog takipçilerimin beni takibiyetinden kaynaklanan sebeplerin doğuganlaştırdığı mutluluk olsa gerek.. yada son zamanlarda kendini göstermeyen internet bağlantısızlığı krizim herhalde azdı belki de farkında değilim. aslında yazıp karalamayı hiç sevmeyen artı ses kayıt cihazı ile kaydedip konuştuklarımı çizgisiz kağıda yazı olarak dökecek bir icadın olmasını sabırsızlıkla bekleyen biri olarak kendime hayret ediyorumki nasıl hemde, şu blog yazılarıma bakın yani.. bilmem sanırım bende bazı şeyler değişiyor ki hemde nasıl.. mesela aşık da olamaz oldum , hadi hayırlısı.. nereye dayanacak şu işin neticesi muamma..